วิธีอ่านการ์ดไอเทมก่อนตัดสินใจหยิบมัน

เครื่องหมายเล็ก ๆ ที่มุมไอคอนของไอเทมคือ ความหายาก นั่นคือคำถามแรกที่ผู้เล่นใหม่เกือบทุกคนถาม และก็ยังควรถาม เพราะคนที่เล่นมาหลายชั่วโมงจำนวนมากก็ยังไม่รู้ แต่ความหายากคือบรรทัดที่มีประโยชน์น้อยที่สุดบนการ์ด บรรทัดที่ตัดสินว่าควรหยิบหรือไม่อยู่ต่ำลงไป

นี่คือการ์ดทั้งใบ เรียงตามลำดับที่ช่วยได้จริง

ความหายาก: ห้าขั้น และไม่ใช่อันดับความแรง

ความหายากไล่จากทั่วไป ขั้นสูง หายาก ตำนาน ถึงนิรันดร์ มันขยับราคาที่พ่อค้าขอ และบอกคร่าว ๆ ว่าการ์ดใบนี้พบยากแค่ไหน ในเวอร์ชัน 1.0.23 คุณจะเห็นเครื่องหมายนิรันดร์บนแผ่นจารึกเท่านั้น ไม่มีอาร์ติแฟกต์ชิ้นใดไปถึงขั้นนั้น

สิ่งที่ความหายาก ไม่ได้ บอกคือการ์ดใบนี้ดีกับรอบของคุณหรือเปล่า อาร์ติแฟกต์ทั่วไปที่อยู่ในหมวดที่คุณกำลังสะสมกำลังดันคุณเข้าใกล้ขั้นถัดไป ส่วนระดับตำนานจากหมวดที่คุณมีอยู่ชิ้นเดียวไม่ได้ให้อะไรนอกจากช่องที่เต็มไปหนึ่งช่อง ความหายากคือตัวตัดสินเมื่อการ์ดสองใบเกี่ยวข้องกับรอบของคุณเท่ากัน แค่นั้นเอง

ประเภทไอเทม: อาร์ติแฟกต์หรือแผ่นจารึก

สองอย่างนี้คือเครื่องจักรคนละตัว และเป็นสิ่งแรกที่ต้องแยกออกจากกัน

อาร์ติแฟกต์ เป็นตัวสร้างเอฟเฟกต์ มันทำงานเพียงเพราะอยู่ในช่องเก็บของ และความแรงถูกกำหนดด้วยเลเวลของมัน ส่วน แผ่นจารึก ไม่สร้างอะไรด้วยตัวเอง มันเปลี่ยนระดับของอาร์ติแฟกต์ในทิศที่มันชี้ แผ่นจารึกไม่มีเลเวลของตัวเอง แผ่นระดับตำนานจึงไม่ใช่รุ่นแรงกว่าของแผ่นทั่วไป แต่เป็นรูปทรงคนละแบบที่เอื้อมได้คนละระยะ

ของอย่างอื่นที่เก็บได้ ทั้งโพชั่น อาหาร อาวุธขว้าง และชิ้นส่วนเควสต์ ไม่ใช่ทั้งสองอย่าง เลขของพวกนี้ง่ายมาก ชิ้นละหนึ่งช่อง และของที่ซ้อนกันได้นับเป็นหนึ่งช่องเช่นกัน

หมวด: บรรทัดที่ตัดสินทั้งรอบ

บรรทัดหมวดบอกว่าการ์ดใบนี้อยู่ในคอมโบไหนบ้าง ทั้งทนทาน แม่นยำ ธารน้ำแข็ง สถาบัน สหาย เงา และที่เหลือจนครบยี่สิบหมวด นี่คือบรรทัดสำคัญที่สุดบนการ์ดอาร์ติแฟกต์ เพราะคอมโบจ่ายตามจำนวน ไม่ได้จ่ายตามความหายาก

อาร์ติแฟกต์แม่นยำสองชิ้นให้โอกาสคริติคอล +4% แล้ว หกชิ้นให้ +8% ส่วนสิบชิ้นสลับทั้งชุดเป็นความเสียหายคริติคอล +30% ทนทานไต่ขึ้นด้วยความเสียหายกายภาพแบบค่าคงที่ และจ่ายที่สิบชิ้นเป็นการขยายความเสียหายกายภาพ +15% บทเพลงสายลมแจกความเร็วโจมตีระหว่างทางและปิดท้ายที่สิบด้วยความเสียหายอาวุธ +15 กับการพุ่งเพิ่มอีกหนึ่งครั้ง ทะเลสาบนับทีละสามแทนทีละสอง ทุกหมวดมีบันไดของตัวเอง และขั้นที่สิบของหมวดที่คุณผูกตัวไว้มักเป็นการอัปเกรดก้อนใหญ่ที่สุดที่รอบหนึ่งจะหาได้

การเปรียบเทียบที่ควรทำหน้าจอรางวัลจึงไม่ใช่ “ใบไหนหายากกว่า” แต่คือ “ใบไหนเป็นขั้นบนบันไดที่ฉันกำลังไต่อยู่” เรื่องกระจายหรือกระจุกมีอธิบายเต็ม ๆ ในคอมโบอาร์ติแฟกต์

เลเวลสูงสุดและเอฟเฟกต์เฉพาะ

เลเวลสูงสุด คือเพดานของอาร์ติแฟกต์ มันสำคัญด้วยสองเหตุผล อาร์ติแฟกต์ที่อยู่ที่เลเวลสูงสุดแล้วเสริมพลังไม่ได้ และอาร์ติแฟกต์ที่มีเลเวลสูงสุดเป็น 0 เสริมพลังไม่ได้เลย ที่แท่นบูชาเพดานจึงบอกล่วงหน้าว่าการ์ดใบไหนของคุณรับข้อเสนอได้บ้าง แผ่นจารึกดันอาร์ติแฟกต์ข้ามเพดานได้ และเมื่อเกิดขึ้น การ์ดจะเริ่มแสดงว่าเกินไปเท่าไร แผ่นจารึกดันไปอีกทางก็ได้เหมือนกัน อาร์ติแฟกต์ที่ถูกลากลงต่ำกว่าเลเวล 1 จะหยุดทำงาน ซึ่งคือคำอธิบายปกติของเอฟเฟกต์ที่เงียบหายไปเฉย ๆ

เอฟเฟกต์เฉพาะ เป็นบรรทัดมี/ไม่มี มันคือเอฟเฟกต์ที่มีชื่อของการ์ดใบนั้นเอง ไม่ใช่ค่าสถานะที่เอามาบวกกัน และสิ่งที่เกมพูดชัดที่สุดเรื่องนี้มาจากเอฟเฟกต์พรสวรรค์ที่บังคับให้อาร์ติแฟกต์ทุกชิ้นมีเอฟเฟกต์เฉพาะ ระหว่างที่เอฟเฟกต์นั้นทำงาน การหยิบอาร์ติแฟกต์ชิ้นเดิมซ้ำจะรวมสองชิ้นเข้าด้วยกันและดันเลเวลขึ้นหนึ่ง แทนที่จะได้ใบที่สอง ถ้าไม่มีมัน ของซ้ำก็คือการ์ดใบที่สองที่ขอช่องที่สอง เลเวลคือสิ่งที่ทบต้นได้โดยไม่กินพื้นที่ นั่นคือเหตุผลที่แผ่นจารึกและการเสริมพลังสำคัญกว่าของซ้ำ

บรรทัดเงื่อนไข

ตรงนี้คือจุดที่การ์ดเลิกเทียบกันตรง ๆ แล้วกลายเป็นปริศนาการวาง

อาร์ติแฟกต์บางชิ้นทำงานจากบางตำแหน่งเท่านั้น และมันเขียนไว้ตรง ๆ เช่น ทำงานเมื่อวางไว้ในแถวบนสุด, เมื่ออยู่ในช่องล่างสุด, เมื่ออยู่ในช่องด้านใน, เมื่ออยู่ในช่องรอบนอกสุด, เมื่อวางไว้ในคอลัมน์ริมด้านใดด้านหนึ่ง, เมื่อช่องที่ติดกันทั้งสองว่าง, เมื่อช่องโดยรอบทั้งหมดถูกเติมเต็ม, เมื่อมีคัมภีร์เวทอยู่ติดกัน, เมื่อ HP เต็ม อ่านบรรทัดนั้นก่อนหยิบ ไม่ใช่หลังจากถมแถวที่มันต้องการไปแล้ว

แผ่นจารึกมีบรรทัดของตัวเองสองแบบ แบบแรกคือเงื่อนไขตำแหน่ง ทำงานเฉพาะในช่องที่ทำเครื่องหมายไว้ ซึ่งแปลว่าแผ่นนั้นไม่ทำอะไรเลยถ้าไม่ได้อยู่ตรงที่แพตเทิร์นบอก เงื่อนไขที่ไม่ผ่านจะไม่ให้เอฟเฟกต์ใด ๆ ของแผ่นเลย ไม่ใช่ให้แบบอ่อนลง แบบที่สองคือบรรทัดการหมุน แผ่นส่วนใหญ่หมุนได้ ส่วนแผ่นที่หมุนไม่ได้จะเขียนว่า ปิดใช้งานการหมุน แพตเทิร์นของมันจึงเป็นแพตเทิร์นเดียวที่คุณจะได้ การวางแผ่นจารึกแยกเรื่องเงื่อนไขกับเอฟเฟกต์ออกจากกันอย่างละเอียด

เอฟเฟกต์ที่แผ่นจารึกใส่ลงไปเขียนด้วยภาษาตรงไปตรงมาแบบเดียวกัน คือ เพิ่มระดับอาร์ติแฟกต์, ลดระดับอาร์ติแฟกต์, ปิดใช้งานอาร์ติแฟกต์ และตัวที่สร้างความสับสนมากที่สุดใน 1.0 คือ ไม่สนเงื่อนไขของอาร์ติแฟกต์ ตัวสุดท้ายนี้ยกเว้นกฎเรื่องตำแหน่งวาง ไม่ใช่เงื่อนไขในการเล่นของอาร์ติแฟกต์เอง เงื่อนไขที่ถูกมองข้ามขีดเส้นนั้นไว้ชัดเจน ตัวอย่างการ์ดแผ่นจารึกที่เรียบและแรงคือความเชื่อมั่น ระดับตำนาน หมุนได้ ไม่มีเงื่อนไข และดันอาร์ติแฟกต์ข้างเคียงหนึ่งชิ้นขึ้นห้าระดับ โดยคุณหมุนเพื่อเลือกว่าชิ้นไหน

การอ่านสิบวินาที

ที่หน้าจอรางวัล ให้ไล่ตามลำดับนี้

1. ประเภท อาร์ติแฟกต์หรือแผ่นจารึก ฉันกำลังซื้อเอฟเฟกต์หรือซื้อระดับ
2. หมวด นี่เป็นขั้นบนบันไดที่ฉันไต่อยู่หรือเปล่า
3. บรรทัดเงื่อนไข มันขอตำแหน่งที่ฉันให้ได้จริงไหม
4. เลเวลสูงสุด ยังมีที่ให้โตหรือมาถึงก็จบแล้ว
5. ความหายาก ใช้ต่อเมื่อสองใบยังเสมอกัน

ทุกอย่างบนการ์ดอยู่ในหน้าของมันในฐานข้อมูลไอเทม และถ้าจำชื่อจากในรอบได้ครึ่งเดียว การค้นหาจะหาเจอจากเศษชื่อ เมื่ออยากทดสอบว่าการ์ดใบหนึ่งเข้ากับกระเป๋าไหมก่อนยกช่องให้มัน ให้กางตารางในตัววางแผนกระเป๋า